Kronika

Kronika to jedna z podstawowych form literackich, pozwalająca bieżąco dokumentować dzieje Ochotniczych Straży Pożarnych. Celem dokumentowania wszechstronnej działalności straży jest dążenie do utrwalania i zachowania ich dorobku dla przyszłych pokoleń.

Dziennik najczęściej redaguje jeden autor, ale zdarza się , że redaguje zespół 2-3 osobowy (piszący kronikę,plastyk,fotografik). Kronika powinna być redagowana bieżąco i systematycznie. Niektóre problemy mogą być redagowane po dłuższym okresie czasu, na podstawie bieżąco rejestrowanych faktów i wydarzeń. Kroniki najczęściej redagowane są w cyklach rocznych .

Opis pisze samo życie, a kronikarz jest tym, który w sposób bezstronny i wierny przenosi na karty diariusza fakty, wydarzenia, dokonania oraz funkcjonujące w życiu wartości, myśli i postawy.

ASDFGH

 

 

Źródło: (http://raffer.home.pl/vademecum/straz/kronika.html)
(E. Walczak, Kroniki OSP. Wskazówki melodyczne. Warszawa 2001.)
Zdjęcie : http://www.jedlicze.pl/node/3095

W redagowaniu kroniki autor musi być uczciwy, prawdomówny, obiektywny i krytyczny . Przed przystąpieniem do pisania kroniki strażackiej należy uzgodnić to z kierownictwem danej organizacji, celem uzyskania podstawowych informacji archiwalno – sprawozdawczych,upoważnia do przeprowadzania rozmów i ankietyzacji oraz wykonywania fotografii. To że kronika jest swoistym, indywidualnym dziełem autora nakłada na niego poważne obowiązki i wymagania. Powinien on posiadać solidną wiedzę ogólną i pożarniczą, być aktywnym członkiem danej społeczności, a cechować go powinna wrażliwość społeczna, rozległe zainteresowania i poczucie odpowiedzialności.

Zapis w kronice najczęściej bywa chronologiczny, ale również problemowo-chronologiczny. Tekst kroniki może być pisany ręcznie, na maszynie i komputerowo.

Przy opisywaniu wydarzeń i biogramów ludzi, kronikarz kieruje się własnym rozsądkiem i sumieniem, stąd musi mieć świadomość wysokiej odpowiedzialności przed historią za to, co i jak pisze. Praca jego zostania bowiem zweryfikowana przez czas i badaczy historii. Tylko autentyczne fakty, wydarzenia, zajmowane wobec zjawisk życia postawy, nie obawiają się naukowej weryfikacji.

Tylko strażak, związany czynnie z ruchem pożarniczym, wie o czym pisać i decyduje o tym co pisać. Tylko autor związany w ruchem pożarniczym, potrafi ocenić najbardziej wartościowy dorobek, który zobiektywizowany i przyjęty przez dane pokolenie, stanowił będzie dziedzictwo następnych pokoleń. Autorzy poszczególnych kronik są ich autentycznymi twórcami, to oni najlepiej wiedza, o czym pisać, aby przyszłym pokoleniom przekazać wierne, autentyczne dziedzictwo, wytworzone przez jednostki straży przy współudziale lokalnych społeczności. Tak pojmowana działalność kronikarza, nakłada na niego obowiązek rzetelnego i pełnego rozpoznania rzeczywistości i posługiwania się prawdą wielostronnie sprawdzoną.

 

W redagowaniu treści kroniki autor nie powinien :

  • dokonywać selektywnego wyboru treści zapisów według kryteriów ideowych i politycznych;
  • powodować się opinią władz i działaczy politycznych. Może jedynie opinie władz i czynników społecznych i politycznych zamieszać w ramach wywiadów, relacji i cytatów;
  • kierować się emocjami, sympatiami i przekonaniami ideowymi;
  • formułować wniosków, opinii i ocen własnych;
  • dociekać przyczyn i skutków opisywanych zjawisk;
  • publikować danych, podlegających zakazowi upowszechniania.

Kronika musi zawierać legendę:

  • tytuł i nazwę jednostki do której należy,
  • datę jej założenia z wyszczególnieniem okresów odtworzonych,
  • nazwisko i imię autorów kroniki.

Najczęściej stosowane są:

  • tabele i wykresy;
  • kserowane róże dokumenty (krótkie,czytelne i estetyczne);
  • wycinki z prasy, krótkie oddające istotę problemów i wydarzeń. Nie mogą to być całe szpalty gazet;
  • fotografie spełniające następujące warunki:
    1) Powinny być tematyczne związane z tekstem pisanym
    2) Nie mogą zastępować tekstu i być od niego ważniejsze.

Pod względem edytorskim i estetycznym kronikę powinien cechować:

  • wysoki poziom graficzny i estetyczny,
  • właściwe merytoryczne i estetyczne rozmieszczenia treści tekstu i materiału ilustrującego,
  • wysokiej jakości papier i oprawa,
  • wysokiej jakości graficznej tekst.IMG_3975jhgfd

 

 

Źródło: http://www.poswietne.osp.org.pl/?page_id=1802)
(http://www.poswietne.osp.org.pl/?page_id=1802)

Źródło: (http://raffer.home.pl/vademecum/straz/kronika.html)
(E. Walczak, Kroniki OSP. Wskazówki melodyczne. Warszawa 2001.)

Podziel się!

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.